Powstanie betonu komórkowego

Historia powstania betonu komórkowego jest bardzo ciekawa. Prowadzi nas do Szwecji, gdzie drewno było przez stulecia podstawowym materiałem budowlanym, ale kryzys energetyczny w tym kraju wymusił na początkach XX wieku znaczne zmniejszenie wykorzystania drewna. Konieczne było zastąpienie tego materiału czymś innym.

W 1924 roku coś innego wymyślił Adel Eriksson. Tym czymś był beton komórkowy. Okazało się, że nowy materiał ma wiele cech drewna, ale jest od niego twardszy, tańszy i wytrzymalszy, także na korozje biologiczną. Jego zaletą jest też niepalność. Bloczki zaczęto produkować w 1929 roku, a w kolejnych dekadach technologia trafiła do innych krajów.

Produkcja betonu komórkowego

Mamy tutaj do czynienia tylko z naturalnymi materiałami – piaskiem, wapnem, wodą, cementem i anhydrytem. Składniki miesza się ze sobą, dodaje składnik spulchniający (aluminium) i w masie powstają maleńkie pory w ogromnych ilościach, które odpowiadają za jego właściwości izolacyjne. Właściwości nośne betonu uzyskuje się z kolei dzięki procesowi autoklawizacji. Masę betonową formuje się w bloczki, nadproża, deskowania tracone i płyty stropowe, dachowe oraz ścienne. Robi się z nich też schody i płyty izolacyjne.

Właściwości betonu komórkowego

Beton komórkowy może mieć różne właściwości. Decyduje o nich jego gęstość objętościowa czyli to, ile w bloczku znajduje się betony, a jaką część jego objętości stanowi powietrze w komorach. Im więcej powietrza, tym lepszą izolacyjność termiczną posiada materiał, ale też spada jego wytrzymałość mechaniczna.

Czym jest beton komórkowy

Lżejsze bloczki lepiej izolują, cięższe bloczki są bardziej wytrzymałe. Co istotne, materiał ten jest jednorodny, co oznacza, że we wszystkich kierunkach ma takie same właściwości.

Warto podkreślać także to, że z wyjątkiem najbardziej gęstych bloczków, beton komórkowy jest materiałem stosunkowo lekkim, dzięki czemu możliwa jest produkcja dość dużych bloków i operowanie nimi jest stosunkowo łatwe. Przyspiesza to prace budowlane i zmniejsza efektywnie ich koszt. Dla wielu osób zaskoczeniem jest ponadto fakt, że beton komórkowy bardzo łatwo się obrabia. Stosuje się do tego narzędzia, które normalnie wykorzystuje się z drewnem. Można spokojnie beton przycinać i używać z nim kołków czy gwoździ.

Zastosowanie betonu komórkowego

Zastosowania betonu komórkowego są bardzo szerokie. Wykonuje się z niego przede wszystkich ściany zewnętrzne i wewnętrzne budynków mieszkalnych, magazynów czy budynków produkcyjnych. Lekko zmodyfikowany beton komórkowy może być materiałem ogniochronnym.